Donderdag 2 december - Drake Passage
We zitten nu in het tweede gedeelte van
de Drake Passage. Tijdens de briefing gisteren had men gezegd dat de
stormwind geleidelijk zou gaan liggen en dat we allicht een rustige
nacht zouden meemaken.
Het weer kan hier snel veranderen ...
Het is al sinds 2 uur vannacht
voortdurend tussen de 8 en 10 beaufort, dus een windsnelheid tussen de
80 en 100 km per uur, en dat op open zee met metershoge golven. Van
slapen komt er dan niet veel terecht.
Vermits onze kabine de allerlaatste van het schip is, krijgen wij daar
relatief meer klappen te verduren. Op
bepaalde ogenblikken voelen we het achterschip bijna uit het water gaan
om enkele seconden nadien met een harde klap terug in het water te
ploffen. De verwekkers van deze turbulentie zijn de stabilisatoren van
het schip. Zij zorgen er voor dat de Nordnorge niet te veel rolt.
Stampen is al meer dan genoeg.
De meeste boten die Antarctica expedities maken zijn evenwel niet
uitgerust met stabilisatoren, wat de Drake Passage overtocht vaak tot
een hel maakt.
Vanmorgen bij het ontbijt blijken Rita en
ikzelf de enige overlevenden te zijn. De rest van de Belgen en de helft
van de Nederlanders blijven in bed liggen. De pannekoekjes hebben in elk geval
gesmaakt. Hopelijk blijven ze er in.
s'Morgens en s'middags zijn er grote
buffetten. s'Avonds wordt er meestal aan tafel bediend.
Zich tijdens een sterk deinende zee bevoorraden aan een buffet is een
hele opdracht. Na wat oefenen geraakt men al snel gewoon aan de
balletachtige bewegingen om zich te verplaatsen.
Gelukkig wordt de zee met Kaap Hoorn in
zicht heelwat rustiger en kunnen diegenen onder ons die zich nu al bijna
2 dagen wat ongemakkellijk voelen, nog net op tijd hun batterijen
opladen want vanavond is het 'Captains dinner', een aloude gewoonte op
cruises.
De kapitein, Thomas Holik van de expeditiestaf en de toeristen
bewieroken om beurten mekaar. Het nummertje wordt eerder lachwekkend
door elke partij opgevoerd, maar iedereen heeft de cruise als geslaagd
met stip ervaren.
De Noorse scheepscommandant mag dan wel ver van huis zijn, maar de wijze
waarmee hij en zijn bemanning tussen de ijsbergen door laveerde heeft op
iedereen indruk gemaakt.
In de buurt van Kaap Hoorn komt een
Argentijnse loods aan boord die ons tijdens het laatste gedeelte van de
vaarroute tot Ushuaia zal begeleiden.
En genieten dat we allemaal doen van een
rustige avond met een gevulde maag en van een normale nachtrust.