Dagboek
Armand en Gerda naar Antarctica

Donderdag - 25 november - Kaap Hoorn

De vaart gaat via de open (Stille) Oceaan (die we nu sterk schommelend opvaren met 7 beaufort - het uurtje storm eergisteren was 11 beaufort !!!!) morgen verder via het Beagle channel en de steden Ushuaia en Puerto Willams naar Kaap Hoorn. Meer daarover straks. Gerda heeft voor alle veiligheid daarnet (voor het eten) een zeeziekte pilletje genomen en is in de kabine gaan rusten, iets wat ik na het doorsturen van deze lijnen ook ga doen.

Vanochtend staan we op met een mooie blauwe hemel. We bevinden ons in het Beagle Channel en passeren Ushuaia terwijl we aan de ontbijttafel zitten.

Thomas Holik, onze expeditieleider had voor ons vandaag een landing op Kaap Hoorn voorzien. Kaap Hoorn is het meest zuidelijke puntje van Latijns Amerika. Hij vertelde er wel bij dat het met de nodige reserves zou zijn, want bij een wilde zee was het zeker niet de bedoeling risico's te gaan nemen. De laatste 6 keren dat men het geprobeerd heeft was het maar 1 keer gelukt.

Om 10 uur vanmorgen was er een verplichte briefing voor diegenen die binnen 2 dagen op Antarctica aan wal willen gaan. Gedurende ruim 45 minuten werd ons verteld hoe we ons moeten gedragen. Zo mogen we zeker niets achter laten, mogen we onze behoefte niet doen, mogen we de pinguins en andere dieren niet korter dan 5 meter benaderen (zij mogen wel naar ons toe komen), mogen we de wetenschappelijke basissen niet betreden zonder uitnodiging, mogen we geen steentjes meenemen als souvenir, enz.

Antarctica kent nog geen enkele invloed van buitenaf en men wil dit zo houden omdat het wetenschappelijk werk op die manier indrukwekkende resultaten kan afleveren. De afstand om de dieren te benaderen moet gerespecteerd worden omdat er op Antarctica geen roofdieren zijn en de mensen dus ook niet als vijandig beschouwd worden.

Buiten een paar zeeleeuwen op een eilandje zien we vandaag erg weinig dieren. De beestjes die ons wel constant gezelschap houden zijn de Albatrossen die gebruik maken van de wind om hun kunstjes te laten zien.

Om 14 uur gaan we naar een lezing met als onderwerp Magellaan en de zoektocht naar specerijen. Als je deze zeeën vandaag bevaart met de modernste schepen met krachtige motoren begrijp je pas wat de expedities van de 15de en 16de eeuw zoal aan ellende en ontberingen moeten doorstaan hebben.

Rond 15 uur slaagt het weer plots om en wordt het stormachtig. Onze Chileense loodsen die de Nordnorge veilig door de Chileense fjorden begeleid hebben, zullen door een schip van het Chileense marine opgepikt worden, doch dit moet even uitgesteld worden want de zee is veel te wild. De kapitein besluit dan maar om in de buurt van Kaap Hoorn achter een bergwand wat stil te gaan liggen en enkele minuten later komt de Chileense boot aangevaren. Het duurt maar een tweetal minuten om de loodsen van boord te laten gaan en als eresaluut wisselen beide schepen drie hoornstoten uit. Die van de Nordnorge waren indrukwekkend luid, wat de Chileense loodsen zeker goed zal gedaan hebben.

Onze expeditieleider roept door de omroepinstallatie af dat de kapitein zal proberen om in de baai van Kaap Hoorn te varen om ons het monument van de albatros te laten fotograferen. Daar komt door de storm niets van terecht. Iedereen verdringt zich op het buitendek van niveau 5 en trotseert op die manier de verschrikkelijke stormwind en het opspattende water van de golven. Thomas Holik verteld iets later dat alle verdere briefings van vandaag door de ruwe zee afgeschaft worden.

Vandaag hebben we op tijd onze zeeziektepilletjes ingenomen (terwijl ik dit schrijf waggel ik constant van hier naar ginder alsof ik een serieus stuk in mijn kraag heb), en ondanks de zware schommelingen houdt mijn maag het voorlopig goed uit.

Ons schip verlaat nu met volle vaart Kaap Hoorn en stevent rechtstreeks op Antarctica af. Hiervoor moet het een der wildste zeeën ter wereld oversteken, The Drake Passage. Alleen al het uitspreken van deze woorden doet elke schipper op zijn grondvesten trillen (zoals ons schip als het, om de minuut, zich weeral eens met al zijn gewicht in de diepe dalen van de golven laat vallen).

Binnen een half uurtje begint de 2de seating. Het zal weer gaan smaken ....

Onze gidsen hebben ons al gezegd dat het weer nog slechter gaat worden en dat 11 beaufort allicht vannacht zal gehaald worden. Hopelijk heeft hij met spek geschoten. 11 beaufort komt immers in onze Noordzee zelden voor. En dan zeggen dat een mens daarvoor nog veel geld betaald heeft ook !

Vermits de oversteek van de Drake Passage bij goed weer zowat 36 uur duurt, zal mijn verslag van morgen eveneens in het teken staan van de oversteek naar Antarctica (als ik tenminste niet met zeeziekte in mijn bed lig).

Heeft u een vraag over deze Antarctica reis ? 
Nu Armand en Gerda terug thuis zijn kan u hen best even bellen of uw vraag of opmerking doorsturen via ons feedbackformulier.

Zin om deze reis eveneens te maken ? 
Geef uw naam en telefoonnummer op aan het bovenstaand Email adres of aan een Arakea.com bediende. Wij verwittigen u van zodra er plaatsen vrijkomen voor de door u gevraagde periode (dit jaar of volgend jaar). Uiteraard is de opgave van uw gegevens geheel vrijblijvend en wordt u tot niets verplicht. Gezien het bijna onmiddellijk volgeboekt zijn van deze Antarctica cruises moet men er vlug bij zijn. De kennis van Gerda en Armand, de eigenaars van arakea.com, over deze reis kan u goed van pas komen. Een Antarctica cruise bestel je immers niet zo maar om het even waar.