Finland - Lapland

32 (0) 15 430028

Het was laat op de dag toen we na een vlekkeloze en stipte vlucht aankwamen op de luchthaven van Rovaniemi. Mijn eerste kennismaking met Finnair resulteerde in een positieve ervaring ; mooie vliegtuigen (blijkbaar een recente vloot), vriendelijk personeel, een aanvaardbare beenruimte en verzorgde maaltijden. Enige minpunt is dat er tot op heden nog geen rechtstreekse vlucht is vanuit Brussel naar Lapland waardoor je sowieso een hele dag kwijt bent om er te geraken.

Rovaniemi, de hoofdstad van de Provincie Lapland, is gelegen op de Poolcirkel zo’n 800 km ten noorden van Helsinki en telt zo’n 35.000 inwoners.
De stad is eigenlijk niet meer dan een toegangspoort tot de ongerepte natuur die zich net buiten de stad eindeloos ver uitstrekt en die het toneel vormt voor de beöefening van arctische activiteiten als sneeuwscootersafari’s of sledetochten met husky’s en rendieren.
Wie voor de stad zelf een omweg maakt komt fel bedrogen uit ; de shoppingmogelijkheden zijn quasi nihil en de bezienswaardigheden zowaar nog minder. De architectuur roept herinneringen aan een socialistisch regime op.

De weergoden bleken ons uitermate gunstig gezind. Een sneeuwtapijt bedekte de Lapse landen en een blauwe hemel met een stralende zon maakten het plaatje compleet.
Kortom, de ideale condities voor arctisch plezier, al moet gezegd dat deze winter uitermate zacht was en er bijgevolg minder sneeuw dan normaal lag.

De transfer van de luchthaven naar het hotel (8 km) gebeurde per minibus.
Het Clarion Hotel Santa Claus (4*) is wellicht de meest exclusieve optie in Rovaniemi-stad. Het hotel ligt pal in het centrum, telt 153 ruime en van modern comfort voorziene kamers. Finse moderne architectuur en design karakteriseren dit hotel.

Eens in het hotel aangekomen hadden we net geen uurtje tijd om ons klaar te maken voor het avondmaal. Met een uitstekend 4-gangenavondmaal, waaronder bereidingen op basis van zalm en rendier, wist het hotelmanagement ons te overtuigen van de degelijkheid van de Finse keuken.

Met het gezegde “goed begonnen is half gewonnen” in het achterhoofd werd de eerste dag in stijl afgesloten in de bar van het hotel. De slechte reputatie van Finland m.b.t. de consumptieprijzen werd al gauw alle eer aangedaan ; 2,50 € voor een frisdrankje, 5,00 € voor een biertje en 10,00 € voor een glas wijn zijn vraagprijzen waarvoor men zich geenszins schaamt. Het gevoel dat je voor de helft het dubbele betaalt wekte niet bepaald de dorst op.

Na het copieuze ontbijtbuffet worden we aan de receptie opgewacht door 2 gidsen-begeleiders van Arctic Safaris. In de kelders van de hoofdzetel van Arctic Safaris trekken we een thermische overall, winterboots, handschoenen, kousen en een helm over de 3 lagen kleding die we onszelf ’s morgens al hadden aangemeten. Immuun tegen de vrieskou bewegen we ons als robots naar de opstelplaats van de sneeuwscooters, gelegen aan de stadsrand en uitkijkend op één van de twee majesteuze rivieren die de stad afbakenen.

Na een korte en bondige uitleg omtrent het besturen van een sneeuwscooter en de verkeersregels gaan we van start. De eerste minuten stuntelig vooruitschokkend om al snel het tempo op te voeren tot 40 km/h in de bossen en 80 km/h op de open vlakten.

Het duurt dan ook niet lang of Rovaniemi-stad ligt een heel eind achter ons ; voor ons ogenschijnlijk ongerept en dunbevolkt sneeuwland ; dichtgevrozen rivieren, beekjes en meren en besneeuwde pijnbossen, heuvels en weilanden. Tegen de middag wordt halt gehouden aan een bescheiden houten schuilhut, gelegen op de oever van één van de vele dichtgevrozen meren. De bedoeling is zelf te voorzien in het middagmaal en daartoe gaan we een potje ijsvissen. Een uur later moeten we schaamtelijk vaststellen dat we er niets van gebakken hebben. Het is dan ook geen wilde zalm die de barbecue even later siert maar wel Finse knakworst met mosterd. Het kader maakt echter veel goed. Met groot geweld en nog meer decibels producerend scheuren we even later alweer door de Lapse natuur … alle wilde rendieren, damherten en vogels wegjagend …

Onze volgende stop is een Finse farm met een noemenswaardige collectie husky-honden, bijna 300 stuks, afkomstig uit Alaska, Canada en Siberië. Omdat deze atleten beter functioneren naarmate het kouder is, liggen ze er nu wat loom bij. Vol ongeloof staren ze ons aan wanneer het doordringt dat wij van plan zijn om een sledetocht te maken . De honden geraken slechts moeizaam op dreef … maar na wat geroep en getrek slaan we erin het tempo gestaag op te voeren en enkele minuten later rennen de honden alsof hun leven ervan afhangt. Nog geen 20 minuten later zijn we al terug op de vertrekplaats. Alvorens onze biezen te pakken ledigen we nog een aantal kannen koffie en warme bessensap en verslinden we nog een schotel zandkoekjes … genoeg energie voor een nieuw avontuur.

Het is maar 5 minuten wandelen tot de volgende farm … hier geen honden maar wel elanden in alle maten en kleuren. Een sledetocht van niet meer dan 400 meter had ons kunnen overtuigen van de kwaliteiten van de eland als trekdier ware het niet dat we nog geen 50 meter ver waren of ons ‘trekpaard’ had zich al weten los te rukken om er alleen van door te gaan. Na deze ludieke kermisattractie mochten we nog een kijkje nemen in de woonvertrekken van de vriendelijke Saami-man en zijn dochter. Rond het haardvuur werden we in een knus en gezellig kader getrakteerd op nog meer warm bessensap, zandkoekjes en verhalen en gezangen uit de Lapse overlevering. Het was een hele geruststelling dat we na de dood zouden terugkeren als rendier …

Alvorens de dag af te sluiten met een heerlijk avondmaal met Finse specialiteiten waaronder rendierrâgout, bezochten we nog het Arctic Pohtimo Hotel & Chalets. De ligging middenin de wildernis aan de rand van een meer op 30 km van Rovaniemi, maakt deze plaats tot een oase van rust.

Dag 3 : woensdag 28 maart ‘07

Vandaag extra vroeg uit de veren want de trein naar Kemi werd al om 07h30 gereserveerd en de spoorwegen in Finland hebben, in tegenstelling tot de onze, de reputatie uiterst stipt te zijn. Een snel ontbijt en voor we het goed beseffen zitten we op de trein die ons in net iets langer dan een uur van Rovaniemi naar Kemi voert. Onderweg een handvol door God vergeten gehuchten en voorts indrukwekkende, oneindig ogende sneeuwlandschappen die het licht weerkaatsen onder een lage ochtendzon waardoor ze met diamanten bezaaid lijken te zijn.

Eens aangekomen in Kemi worden we onmiddellijk overgebracht naar Hotel Cumulus, een ketenhotel met doorsnee 3*-comfort. Na een uurtje platte rust zitten we weerom op de sneeuwscooter, klaar voor nieuwe arctische belevenissen. Het landschap dat we vandaag onveilig maken is in geen enkel opzicht te vergelijken met dat van de dag ervoor. We bevinden ons nu op de Botnische Golf, een tot witte woestijn omgetoverde zee. Zover het oog rijkt is er enkel ijs, bedekt door een laag sneeuw. In de onmiddellijke nabijheid van Kemi wordt het weidse zicht enkel onderbroken door dunbevolkte eilanden. De houten woningen maken het geheel tot een charmant panorama. Na een uurtje scooteren houden we halt middenin de woestenij. Na het stationeren van de sneeuwscooters is het wachten op de Sampo-ijsbreker die we in de verte reeds langzaam zien naderen.

Een uitgelaten menigte palmt het schip in dat al gauw koers richting zuiden zet. Na een korte rondleiding waarbij we o.m. de machinekamer en de stuurhut te zien krijgen.
Vanop de steven heeft men een prachtig uitzicht op de desolate witte woestijn. De blauwe hemel en de zon maken het plaatje compleet. Het klieven van nieuw ijs is nog maar net begonnen of we worden aan tafel verwacht voor een heerlijke stoofpot van zalm met gekookte aardappeltjes en witte dillesaus. Het consumptietempo ligt vrij hoog want iedereen wil snel terug naar buiten om ten volle te genieten van het spektakel dat zich op de Botnische Golf ter hoogte van de Noordpoolcirkel onttrekt. Na ongeveer 2 uur varen blijken we terug op het punt te zijn waar we vertrokken. De kers op de taart is echter nog niet gegeten ; een eindje zwemmen op de noordpool lijkt een absurd gegeven … nochtans maakt een kwartiertje ronddobberen in een thermisch pak tussen gekliefd ijs onlosmakelijk deel uit van de ‘Sampo-experience’.

Een sublieme ervaring rijker begeven we ons terug per sneeuwscooter richting Kemi.
Een bezoek aan het legendarische “Snow Castle” in Kemi, bij de meesten beter gekend als het ‘ijshotel’, stond op ieders verlanglijstje. De late intrede van het winterseizoen heeft dit groteske fort uit sneeuw en ijs herleid van 2 naar 1 verdieping. Rendiervellen, een thermische slaapzak, een dikke pyjama en geitenwollen sokken moeten een overnachting hier tot een aangename ervaring maken. Blootvoets door de kamer huppelen is echter geen optie.
Zowat alles is uit ijs gemaakt … tot de tafels en stoelen in het restaurant toe. Er is zelfs een “wedding chapel” en een bruidsuite. Niet bepaald een exotisch kader voor een eerste huwelijksnacht zou men denken … nochtans kent deze formule succes.

We eindigen in de Meripirtti SnowLodge. Een traditionele finse sauna, gevolgd door een heerlijk avondmaal in een authentiek Fins kader, waarbij men zich in een Finse woonkamer met open haard waant, zijn mooie afsluiters na zoveel arctisch plezier.
De groep laat zich het eten en – in nog grotere mate - de drank welgevallen waardoor het feestje al gauw uitgroeit tot een ultragezellig onderonsje. De gastvrouw heeft dan ook alle moeite van de wereld om ons rond middernacht diplomatisch naar buiten te werken.

Na een alweer veel te vroeg ontbijt en een rit van circa een uur per minibus van Kemi naar Rovaniemi houden we halt aan Santa Claus Village. Het ‘pretpark’ van de enige echte Kerstman groeide in zowat een halve eeuw uit tot één van Finland’s voornaamste toeristische trekpleisters. De ontelbare souvenirswinkels en buffetrestaurants verraden het commerciële oogmerk van dit toeristische bolwerk.

Een korte fotosessie met de Kerstman is hier uiteraard de attractie bij uitstek … De prijs die ervoor gevraagd wordt schept een vals vermoeden dat de foto van goud is … nochtans laat nagenoeg ierdereen zich verleiden tot de aanschaf van dit leuke aandenken.

Vermeldenswaardig is ook het monument dat aangeeft dat men zich hier pal op de Poolcirkel bevindt.

Nog even wat foto’s schieten van de imposante houten bouwwerken die een mooi beeld geven van de traditionele Lapse architectuur en we kunnen vertrekken voor een laatste, korte rit richting luchthaven.

Binnen enkel vlieguren zit deze trip erop … en kunnen we ons voorbereiden op Pasen … in Lapland blijft het nog wel even Kerst …

Klik op een foto om de grotere versie te openen - bij elke detailfoto staat een woordje uitleg

Wouter heeft voor ARAKEA deze reis meegemaakt.
Bel Wouter gerust voor verdere inlichtingen op +3215430028 of stuur via de onderstaande link een vraag of reactie. .

Deze reis werd georganiseerd door GALLIA, de gespecialiseerde Touroperator op deze bestemming.
U kan de Gallia - Finland / Lapland programma's bekijken en/of reserveren op onze Gallia Finland pagina's (zullen in de loop van juli - augustus de nieuwe tarieven tonen)

Alle foto's uit deze reportage kunnen zonder voorafgaandelijke toestemming overgenomen worden in andere websites
voor zover de volgende gelinkte tekst (mits inachtname van het lettertype) onder de foto geplaatst wordt :
Met de toestemming van www.arakea.com'. Alle rechten voorbehouden